Kıbrıs barış harekâtının 41. Yıldönümü nedeniyle Muharip Gaziler Derneği Denizli Şube Başkanı Hamdi Helvacılar’ın basın açıklamasını haber haline getirirken bir anda titredim ve
KENDİME GELEMEDİM…

Afyon Sandıklı’da küçücük bir çocukken… Şimdiki garibanlığımıza bakmayın, o yıllarda evde siyah beyaz TV varken..

Yasemin Kumral; ”Girne’den yol bağladık Anadolu’ya” idi.

Davullar vuruldu. Belediye hopörleri kükredi… Sanırım hacı geçirmeleri sonrasında çocukluğumda ilk kez bu kadar otobüsü bir arada gördüm… Sandıklı’nın ortası bir yandan davullar çalıyor bir taraftan halay çekiliyor… Sadece analar ağlıyor ama kalan sanki düğün evinde gibi….. Küçüğüz ya iki gün sonra öğrendik… Meğer savaşa gitmişler…… Aklımız ermiyor ama sorsan ‘kimin savaşı diye’ suç; Ne için desek? “ külli vatan hainiyiz.. Sokaklarda bir Yunan bulsak ta dövsek modundayız yani bu günün deyimi ile…

Neyse velhasıl o zamanlar Güneydoğu’dan şehit gelir gibi Kıbrıs’tan bayrağa sarılı tabut gelmesi gibi bir durum yok.. Oğlunuz şehit düştü , şurda gömüldü diyorlar (keşke vizontele tadında olsa – yoksa Fatma teyzemin oğlu demirci Ahmet niye kafayı yedi diye sorarım size..)

Velhasıl çocuktuk.. parkın önünden çok otobüs gitti ve biz avuçlarımızı patlatırcasına alkışladık kasabanın çıkışına kadar…ilk kez o kadar uzağa gidip geç geldiğimiz için babalarımızdan dayak yememiştik. Anlam veremedik ama o gece analarımızın niye ağladığını da anlamadık? Rahmetli annem yazmasına gözlerini gizli gizli silerek uzun uzun ağlamıştı… Halbuki savaş çıkmıştı, karartma vardı, bekçiler düdük çalarak ışık sızan evleri uyarıyordu… Ve biz ‘ bir Türk dünyaya bedel diye büyümüş çocuklar’ 9 yaşımızda bıraksalar cepheye gidecektik. Hakikaten benim çocukluğumda kurtardıklarımızın bugün; BİZİ NİYE KURTARDINIZ LAN: diyecekleri aklımızın ucundan geçmemişti. 9 yaşım, güzel çocukluğum…

Marşlar, Memleketim şarkıları Alpman’ın….

Ardından Yüzbaşı Volkan çizgi romanları, Türk sinemasının minik asker kahramanları…..

Kırmızı bir tişört, üstünde naylon kabartmalı bir Kıbrıs ve Mehmetçik..

Ve 41 yıl sonra: birilerince faşist işgalci olan, oysa bu ülke toprağını korumak, kendinden olanlarını yaşamını savunmak için ölümü göze alan büyüklerimiz…

Birilerince kanları AB Pazarlık masasında hiçe sayılanlar. Biz; yani bizim gibi Anadolu çocukları… belki bir kuşak niye savaştığınızı , niye öldüğünüzü bilmeyecek… Ben dilim döndüğünce anlatsam da….

NOT: BUGÜN SAAT 11.00’DA MUHARİP GAZİLER DERNEĞİ DENİZLİ ŞUBE’SİNDE TÖREN VAR.

Belki katılmak isterseniz diye adresi hatırlatayım: Denizli Valiliği Karşısı Atatürk Parkı İçi.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.